Tags
Berlin, berlin westend, Berliner Gedenktafel am Wohnhaus Hölderlinstraße 11, Лилли Палмер, frankfurter straße, Helmut Schmidt, Hollywood, Ilka Grüning, Karl-Marx-Allee, krankenhaus in berlin, Lilli Marie Peiser, Lilli Palmer, London, Lucie Höflich, Palmer, tinker tailor
Bundesarchiv B 145 Bild-F062649-0019, Lilli Palmer interviewt Helmut Schmidt (Photo credit: Wikipedia)
Lilli Palmer (* 24. Mai 1914 als Lilli Marie Peiser in Posen, Preußen; † 27. Januar 1986 in Los Angeles, Kalifornien, Vereinigte Staaten) war eine jüdsche Schauspielerin, Autorin und Malerin.
Geboren wurde Lilli Palmer als Lilli Marie Peiser in Posen (damals Provinz Posen in Preußen, heute Poznań in Polen). Ihre Eltern waren Alfred Peiser und Rose Lissmann. Der Vater war Chefarzt im jüdischen Krankenhaus in Berlin (Chirurg und Medizinalrat), die Mutter war Theaterschauspielerin und gab bereits nach der Verlobung ihren Beruf auf. Lilli hatte noch eine ältere Schwester – die Schauspielerin und Sängerin Irene Prador – und eine jüngere – Hilde. Als Lilli Palmer vier Jahre alt war, zog die Familie nach Berlin-Westend. An dem Haus, in dem sie damals wohnte, befindet sich heute eine Gedenktafel.
Gegen den Wunsch ihres
Lilli Palmer, Schauspielerin, auf Briefmarke herausgegeben 2000, selbst eingescannt (Photo credit: Wikipedia)
Vaters strebte Palmer schon als Schülerin an, Schauspielerin zu werden. Sie ging morgens aufs Gymnasium (Waldoberschule in der Waldschulallee) und am Nachmittag zur Schauspielschule – sie bestand beides. Schauspielunterricht hatte sie bei Ilka Grüning und Lucie Höflich in Berlin. Ihre ersten Auftritte erfolgten am Rose-Theater in der Großen Frankfurter Straße (heute Karl-Marx-Allee; nahe Koppenstraße).
Im Jahr 1932 begann sie am Hessischen Landestheater Darmstadt. 1934 emigrierte sie nach Paris, weil sie als Jüdin nicht mehr in Deutschland arbeiten konnte, und trat mit ihrer Schwester Irene unter dem Künstlernamen Les Sœurs Viennoises in diversen Nachtlokalen auf.
Wenig später führte ihr Weg sie nach London, wo sie in dem Film Crime Unlimited die weibliche Hauptrolle spielte und so ihren ersten Vertrag mit einer englischen Produktionsfirma erhielt. Im Jahr 1936 spielte sie eine Nebenrolle in dem Film Geheimagent von Alfred Hitchcock.
Bundesarchiv B 145 Bild-F062649-0004, Lilli Palmer interviewt Helmut Schmidt (Photo credit: Wikipedia)
1943 heiratete sie den britischen Theaterschauspieler und Filmstar Rex Harrison. 1944 kam der gemeinsame Sohn Rex Carey Alfred Harrison zur Welt, der heute an der Brooklyn University lehrt. Mit einem Hollywood-Vertrag in der Tasche emigrierte sie in die Vereinigten Staaten und spielte dort unter anderem neben Gary Cooper in Cloak and Dagger und mit John Garfield in Body and Soul.
German actress Lilli Palmer (1914-1986), with husband Rex Harrison (1908-1990) in the background, photographed by Toni Frissell (1907-1988) in 1950 (Photo credit: Wikipedia)
Der Skandal um Harrisons Affäre mit der jungen Schauspielerin Carole Landis, die Selbstmord beging, beendete zunächst die Hollywood-Karriere des Ehepaars Harrison/Palmer. Dann traten beide erfolgreich am Broadway auf, unter anderem auch gemeinsam in Bell, Book and Candle (deutsch: Geliebte Hexe).
1954 kehrte Lilli Palmer nach Deutschland zurück und wurde zum Star des Nachkriegskinos. Sie spielte unter anderem an der Seite von Curd Jürgens und Romy Schneider. Doch nicht nur in Deutschland konnte sie Erfolge feiern – auch in Frankreich, Großbritannien und in den Vereinigten Staaten filmte sie gemeinsam mit namhaften Schauspielern wie Clark Gable, James Mason, Jean Gabin und Charles Boyer. Für ihre Arbeit als Schauspielerin wurde sie mit zahlreichen Preisen ausgezeichnet, unter anderem mit dem Filmband in Gold.
Cast of Characters: Louis Jourdan, Lilli Palmer, Dana Andrews Photo Detail: No Minor Vices, Directed by Louis Milestone Year: 1948 Copyright info at bottom border: no Press statement on reverse or attached: yes Photographer: unknown (Photo credit: Wikipedia)
1956 ließen sich Palmer und Harrison scheiden. Am 21. September 1957 heiratete Lilli Palmer den argentinischen Schriftsteller und Schauspieler Carlos Thompson.
In Deutschland wirkte sie später auch in Fernsehfilmen und Fernsehserien mit, wie beispielsweise Der Kommissar (Grauroter Morgen), 10 Folgen in Eine Frau bleibt eine Frau, 1973, Derrick, zweite Folge Johanna 1974. Unter dem Namen ihres verstorbenen Großvaters schrieb sie einige der Geschichten zu dieser Serie selbst.
Bundesarchiv B 145 Bild-F062649-0005, Lilli Palmer interviewt Helmut Schmidt (Photo credit: Wikipedia)
1974 erschienen ihre Memoiren Dicke Lilli – gutes Kind, die zu einem internationalen Bestseller wurden. Weitere Bücher von ihr sind Der rote Rabe aus dem Jahr 1979 (Erweiterung der ersten Biografie um eine Geschichte, die einen besonderen Stellenwert in ihrem Leben hatte: Palmer schreibt hier über eine Dreiecksbeziehung zwischen ihr, ihrem Lebensgefährten und ihrer besten Freundin) sowie Umarmen hat seine Zeit (1981), Nachtmusik (1984), Eine Frau bleibt eine Frau (1985) und Wenn der Nachtvogel schreit (postum 1988 erschienen).
Bundesarchiv B 145 Bild-F062649-0010, Lilli Palmer interviewt Helmut Schmidt (Photo credit: Wikipedia)
Neben ihrer schriftstellerischen Tätigkeit war Lilli Palmer auch eine erfolgreiche Malerin.
Lilli Palmer starb im Alter von 71 Jahren in Los Angeles an Krebs und wurde auf dem Forest Lawn Memorial Park in Glendale, Kalifornien beigesetzt.[1]
Sportliche Aktivitäten [Bearbeiten]
Bundesarchiv B 145 Bild-F062649-0017, Lilli Palmer interviewt Helmut Schmidt (Photo credit: Wikipedia)
In ihrer Jugend galt Lilli Palmer als hoffnungsvolles Tischtennistalent. Sie wurde für die Weltmeisterschaft 1930 in Berlin nominiert, wo sie – noch unter dem Namen Lilli Marie Peiser – im Einzel gegen die spätere Weltmeisterin Mária Mednyánszky verlor. Daraufhin wurde sie vom Deutschen Tischtennis-Bund DTTB an Platz 9 der deutschen Rangliste geführt. Oft spielte Peiser mit Heinz Nickelsburg Mixed.[2]
Bundesarchiv B 145 Bild-F062649-0024, Lilli Palmer interviewt Helmut Schmidt (Photo credit: Wikipedia)
Filmografie
- 1935: Crime Unlimited
- 1936: The First Offence (Bad Blood)
- 1936: Geheimagent
- 1937: Sunset in Vienna
- 1937: Good Morning, Boys
- 1937: The Great Barrier
- 1938: Crackerjack
- 1939: A Girl Must Live
- 1939: Blind Folly
- 1940: The Door with Seven Locks
- 1942: Thunder Rock
- 1943: The Gentle Sex
- 1943: English Without Tears
- 1945: The Rake’s Progress
- 1946: Beware of Pity
- 1946: Im Geheimdienst (Cloak and Dagger)
- 1947: Body and Soul
- 1948: My Girl Tisa
- 1948: No Minor Vices
- 1949: Die Hafenbar von Marseille (Hans le marin)
- 1951: The Long Dark Hall
- 1952: The Four Poster
- 1953: Mainstreet To Broadway
- 1954: Feuerwerk
- 1955: Teufel in Seide
- 1956: Zwischen Zeit und Ewigkeit
- 1956: Anastasia, die letzte Zarentochter
- 1957: Wie ein Sturmwind
- 1957: Montparnasse 19 (Les Amants de Montparnasse)
- 1957: Der gläserne Turm
- 1958: Eine Frau, die weiß, was sie will
- 1958: Mädchen in Uniform
- 1958: Das Leben zu zweit (La vie à deux)
- 1959: Bei mir nicht (But Not for Me)
- 1959: Verschwörung der Herzen (Conspiracy of Hearts)
- 1960: Frau Warrens Gewerbe
- 1960: In angenehmer Gesellschaft (The Pleasure of His Company)
- 1960: Verrat auf Befehl (The Counterfeit Traitor)
- 1961: Frau Cheneys Ende
- 1961: Das fremde Gesicht (Le rendez-vous de minuit)
- 1961: Julia, Du bist zauberhaft (Adorable Julia)
- 1962: Finden Sie, daß Constanze sich richtig verhält?
- 1962: Erotica (L’amour difficile)
- 1962: Leviathan
- 1963: Flucht der weißen Hengste
- 1963: Treffpunkt Tanger
- 1963: Das große Liebesspiel
- 1964: Die Unmoralischen (Le triangle)
- 1965: Geheimaktion Crossbow (Operation Crossbow)
- 1965: Die amourösen Abenteuer des Moll Flanders
- 1965: Herr auf Schloss Brassac
- 1965: Der Kongreß amüsiert sich
- 1966: Zwei Girls vom roten Stern
- 1966: Die Reise des Vaters (Le voyage du père)
- 1967: Der Diamantenprinz
- 1967: Sebastian
- 1967: Ödipus the King
- 1968: Paarungen
- 1968: Der Haftbefehl (Nobody Runs Forever)
- 1969: Der Killer und die Dirne (Hard Contract)
- 1970: Der Mann mit der Torpedohaut (La peau de torpedo)
- 1970: De Sade
- 1970: Das Versteck – Angst und Mord im Mädcheninternat
- 1971: Der Kommissar, 38. Folge: Grauroter Morgen (Fernsehserie)
- 1971: Ständig in Angst (Hauser’s Memory)
- 1971: Diabolisch
- 1971: Murder in the Rue Morgue
- 1972–1979: Eine Frau bleibt eine Frau (10 Folgen)
- 1974: The Zoo Gang (Fernsehfilm)
- 1974: Derrick (Fernsehserie), 2. Folge: Johanna
- 1975: Lotte in Weimar
- 1978: The Boys from Brazil
- 1980: Weekend (Fernsehfilm)
- 1981: Kinder (Fernsehfilm)
- 1982: Feine Gesellschaft – beschränkte Haftung
- 1982: Eine etwas sonderbare Dame (Fernsehfilm)
- 1982: Unglaubliche Freunde (Fernsehfilm)
- 1984: Love Boat (Fernsehserie)
- 1985: Der 4 1/2 Billionen Dollar Vertrag (The Holcroft Covenant)
- 1986: Peter der Große (Fernsehminiserie)

A nice outdoors portrait depicting a soldat from Kgl. Sächs. Reserve-Infanterie-Regiment Nr.133 in Posen, April 1915 (Photo credit: drakegoodman)
Hörspiele
1979 wirkte Lilli Palmer als Erzählerin bei der Hörspielproduktion der Walt-Disney-Filmklassiker Dornröschen und Schneewittchen und die sieben Zwerge mit.

Auszeichnungen
- 1953: Coppa Volpi (Beste Darstellerin) für Das Himmelbett
- 1956: Filmband in Silber (Beste Hauptdarstellerin) für Teufel in Seide
- 1957: Filmband in Silber (Beste Hauptdarstellerin) für Anastasia, die letzte Zarentochter
- 1960: Golden Globe-Nominierung (Beste Schauspielerin in einem Musical) für But Not for Me
- 1965: Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián: Preis (Beste Darstellerin) für Geheimaktion Crossbow
- 1974: Goldene Kamera für Eine Frau bleibt eine Frau
- 1974: Großes Verdienstkreuz des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland
- 1978: Filmband in Gold für langjähriges und hervorragendes Wirken im deutschen Film
- 1987: Golden Globe-Nominierung (Beste weibliche Nebenrolle in einer Mini-Serie) für Peter the Great
- Ein Stern für Lilli Palmer auf dem Walk of Fame
Ehrendes Gedenken
Seit 1988 wurden junge Nachwuchsschauspielerinnen wie zum Beispiel Barbara Auer (1988), Christiane Paul (1998), Anneke Kim Sarnau (2003) oder Jasmin Schwiers (2005) im Rahmen der Verleihung der Goldenen Kamera der Fernsehzeitschrift Hörzu mit der Lilli-Palmer-Gedächtnis-Kamera für herausragende schauspielerische Leistungen ausgezeichnet. 2003 wurde zusätzlich die Curd-Jürgens-Gedächtnis-Kamera für den besten männlichen Nachwuchsschauspieler verliehen. 2004 wurden die beiden Auszeichnungen zur Lilli-Palmer-&-Curd-Jürgens-Gedächtnis-Kamera zusammengelegt. Dieser Preis ist derzeit mit 20.000 Euro dotiert.
Noël Coward and Lilli Palmer in the original production of A Song at Twilight (Photo credit: Wikipedia)
Berlin brachte an dem Haus, in dem sie ihre Jugend verbrachte, eine Gedenktafel an. 1997 wurde in Berlin-Haselhorst die „Lilli-Palmer-Promenade“ am Krienicke-Park benannt. Im Jahr 2000 gab die Deutsche Post eine Lilli-Palmer-Briefmarke heraus.
Schriften [Bearbeiten]
- Dicke Lilli – gutes Kind, München 1974
- Der rote Rabe, München 1977
- Umarmen hat seine Zeit
- Nachtmusik
- Wenn der Nachtvogel schreit
- Eine Frau bleibt eine Frau
Literatur [Bearbeiten]
- Michael O. Huebner: Lilli Palmer. Ihre Filme – ihr Leben. 2. Auflage. Heyne, München 1991, ISBN 3-453-86107-8.
Weblinks [Bearbeiten]
- Literatur von und über Lilli Palmer im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
- Lilli Palmer in der deutschen und englischen Version der Internet Movie Database
- Eintrag im filmportal
- http://www.lillipalmer.de
- Bilder von Lilli Palmer In: Virtual History
Einzelnachweise [Bearbeiten]
- ↑ knerger.de: Das Grab von Lilli Palmer
- ↑ Zeitschrift DTS, 2001/4 S. 9 + http://www.tischtennis.tuwa-abteilungen.de/humor_wissenswertes-kurioses.php + Eintrag in ITTF-Datenbank
- Schauspieler
- Literatur (Deutsch)
- Literatur (20. Jahrhundert)
- Emigrant aus dem Deutschen Reich zur Zeit des Nationalsozialismus
- Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
- Tischtennisspieler (Deutschland)
- Autor
- Deutscher
- Geboren 1914
- Gestorben 1986
- Frau
Lilli Palmer (24 May 1914 – 27 January 1986), born Lilli Marie Peiser, was a German actress. She won the Volpi Cup, the Deutscher Filmpreis three times, and was nominated twice for a Golden Globe Award.
Palmer, who took her surname from an English actress she admired, was one of three daughters born to Dr. Alfred Peiser, a German Jewish surgeon, and Rose Lissman, an Austrian Jewish stage actress in Posen, Prussia, Germany (now Poznań, Poland). When Lilli was four her family moved to Berlin-Charlottenburg. She studied drama in Berlin before fleeing to Paris in 1933 following the Nazi takeover. While performing in cabarets, she attracted the attention of British talent scouts and was offered a contract by the Gaumont Film Company. She made her screen debut in Crime Unlimited (1935) and appeared in British films for the next decade.
In 1943, she married actor Rex Harrison and followed him to Hollywood in 1945. She signed with Warner Brothers and appeared in several films, notably Cloak and Dagger (1946) and Body and Soul (1947). She also periodically appeared in stage plays as well as hosting her own television series in 1951. Harrison and Palmer appeared together in the hit Broadway play Bell, Book and Candle in the early 50s and later starred in the film version of The Four Poster (1952), which was based on the award-winning Broadway play of the same name, written by Jan de Hartog. She won the Volpi Cup for Best Actress in 1953 for The Four Poster. Harrison and Palmer divorced in 1956; they had one son, Carey Harrison, born in 1944. During the marriage, Harrison had many affairs, including one with Carole Landis, who committed suicide in 1948 in the wake of their failed relationship.
Palmer returned to Germany in 1954 where she played roles in many films and television productions. She also continued to play both leading and supporting parts in the U.S. and abroad. In 1957, she won the Deutscher Filmpreis for Best Actress for her portrayal of Anna Anderson in The Story of Anastasia, called Is Anna Anderson Anastasia? in the UK. In 1958, she played the role of a teacher opposite Romy Schneider in Mädchen in Uniform (Girls in Uniform), the remake of the 1931 film of the same title. Ms. Palmer starred with Fred Astaire and Debbie Reynolds in The Pleasure of His Company in 1961. She starred opposite William Holden in The Counterfeit Traitor (1962), an espionage thriller based on fact, and opposite Robert Taylor in another true World War II story, Disney‘s Miracle of the White Stallions (1963). On the small screen, in 1974 she starred as Manouche Roget in the six-part television drama series The Zoo Gang, about a group of former underground freedom fighters from World War II, with Brian Keith, Sir John Mills, and Barry Morse.
A talented writer, Palmer published a memoir, Change Lobsters and Dance, in 1975. Reminiscences by Vivian Matalon and Noël Coward (Matalon directed Palmer in the premiere production of Coward’s play Suite in Three Keys in 1966; see A Song at Twilight) suggest that Palmer was not always the patient and reasonable person she represented herself as being in this autobiography. She wrote a full-length work of fiction presented as a novel rather than a memoir, The Red Raven in 1978.
Palmer was married to Argentine actor Carlos Thompson from 1957 until her death in Los Angeles from cancer in 1986 at the age of 71.
Lilli Palmer is interred at Forest Lawn Memorial Park, Glendale, California.
[edit] Awards
- 1953: Volpi Cup for Best Actress for The Four Poster
- 1956: Deutscher Filmpreis (Silver) for Best Actress in Der Teufel in Seide
- 1957: Deutscher Filmpreis (Silver) for Best Actress in Anastasia, die letzte Zarentochter
- 1959: Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Musical or Comedy nomination for But Not for Me
- 1972: Goldene Kamera for Eine Frau bleibt eine Frau (ZDF TV)
- Star on the Hollywood Walk of Fame at 7013 Hollywood Blvd.
- 1974: Great Cross of Merit of the Federal Republic of Germany (Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland)
- 1978: Deutscher Filmpreis (Gold) for Lifetime Achievement
- 1986: Golden Globe Award for Best Supporting Actress – Series, Miniseries or Television Film nomination for Peter the Great (TV series)
[edit] Partial filmography
[edit] References
- Palmer, Lilli. Change Lobsters and Dance: An Autobiography. New York: Macmillan, 1975. ISBN 0-02-594610-2
[edit] External links
| Wikimedia Commons has media related to: Lilli Palmer |
- Lilli Palmer at the Internet Movie Database
- Lilli Palmer at the Internet Broadway Database
- Lilli Palmer at Find a Grave
- Photographs and literature
- 1914 births
- 1986 deaths
- German film actors
- German stage actors
- German television actors
- German writers
- Commanders Crosses of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
- Jewish actors
- German Jews
- German emigrants to the United States
- Burials at Forest Lawn Memorial Park (Glendale)
- People from the Province of Posen
- People from Poznań
- Cancer deaths in California
- Volpi Cup winners
Lilli Palmer (Posen, Poroszország, 1914. május 24. – Los Angeles, USA, 1986. január 27.) német színésznő, író és festő.
Családja, fiatalsága [szerkesztés]
Lilli Palmer az első világháború kitörése előtt nem sokkal, Lilli Marie Peiserként látta meg a napvilágot, Posenben (az egykori Provinz Posenben, Poroszországban, ma Poznań néven Lengyelországhoz tartozik). Szülei Alfred Peiser és Rose Lissmann voltak. Apja főorvos a berlini zsidó kórházban (sebész és orvosi-tanácsadó), anyja színházi színésznő, aki a pályán az első lépésekre oktatta. Lillinek volt egy Irene Prador néven debütált színész-énekesnő nővére és egy húga, Hilde. 1917-ben, a család a Berlin-Westendbe költözött. A házon, ahol addig éltek, ma emléktábla található.
Elhunyt apja kívánságára, Palmer már diáklányként színésznőnek készült. Reggelente a gimnáziumba, délután a színiiskolába járt, mindkettőt sikeresen be is fejezte. Ilka Grüning és Lucie Höflich vezetése alatt tanulta a színészetet, Berlinben. Első sikeres fellépései a Rose-Theaterben, a Großen Frankfurter Straßén (az NDK-s időkben Karl-Marx-Allee; ma Koppenstraße) zajlottak.
Életpályája [szerkesztés]
Lilli Palmer interjút készít Helmut Schmidttel, 1982-ben
1932-ben a darmstadti, Hesseni Landestheaterben játszott. 1934-ben Párizsba emigrált (mivel zsidóként Németországban már nem kapott munkát) ahol Irene nővérével a Les Sœurs Viennoises (Bécsi Nővérek) művésznéven éjszakai lokálokban léptek fel.
Valamivel később Londonba költözött, ahol a Crime Unlimitedben a női főszerepet játszta, az első angol produkciós cég szerződésével. 1936-ban Alfred Hitchcock Titkosügynökében játszott.
1943-ban hozzáment Rex Harrison brit színész-filmsztárhoz. 1944-ben világra hozta fiát, Rex Carey Alfred Harrisont, aki ma a Brooklyn Universityn tanít. Hollywoodi szerződéssel a zsebében emigrált az Egyesült Államokba, ahol többek között Gary Cooperrel a Cloak and Daggerben és John Garfielddel a Body and Soulban szerepelt.
Harrison botrányos esete Carole Landis fiatal színésznővel, majd annak öngyilkossága a Harrison/Palmer házaspár hollywoodi karrierjének végét jelentette. Azután néhány sikeres föllépése volt még a Broadwayn, mint pl. a Bell, Book and Candle c. darabban.
1954-ben Lilli Palmer visszatért az NSZK-ba és ott a háború utáni filmvilág sztárja lett. Játszott Curd Jürgensszel és Romy Schneiderrel, de nemcsak otthon, hanem Franciaországban, az Egyesült Királyságban és az Egyesült Államokban is nagy sikereket aratott Clark Gable, James Mason, Jean Gabin és Charles Boyer oldalán. Színészi tevékenységéért számos díjjal tüntették ki, többek közt az Arany Filmszalaggal.
1956-ban Harrisontól elvált, s 1957. szeptember 21-én hozzáment Carlos Thompson argentin író-színészhez.
Németországban tévéfilmekben és -sorozatokban szerepelt, mint pl. a A felügyelő (Grauroter Morgen c. epizódjában), az Eine Frau bleibt eine Frau 10 részében (a forgatókönyvet maga írta Hermann Lissmann elhunyt nagyapja neve alatt) 1972-1979 között, a Derrick c. tévésorozat első évfolyama második, Johanna c. epizódjában, 1974-ben.
1974-ben Dicke Lilli – gutes Kind (Kövér Lilli – jó gyerek) címen megjelent memoárja, nemzetközi bestseller lett. További könyvei: Der rote Rabe (Vörös holló, 1979) (ebben kibővítette első önéletrajzát egy szerelmi háromszög-történettel, amelyben ő, élettársa és és legjobb barátnője szerepeltek) majd az Umarmen hat seine Zeit (Ideje az ölelésnek, 1981), aztán a Nachtmusik (Nocturne, 1984), valamint az Eine Frau bleibt eine Frau (A nő mindig nő marad, 1985) és a Wenn der Nachtvogel schreit (Amikor a bagoly rázendít, posztumusz, 1988).
Írói tevékenysége mellett Lilli Palmer sikeres festőművész is volt.
Életének 72. évében a Los Angelesben, rákban halt meg és a kaliforniai Glendale-beli Forest Lawn Memorial Parkban helyezték örök nyugalomra.[1]
Sporttevékenysége [szerkesztés]
Lilli Palmer fiatalkorában reményteljes pingpongtehetség volt. Az 1930-as berlini asztalitenisz-világbajnokságon még Peiser néven legyőzte a későbbi világbajnokot, Mednyánszky Máriát is. Végül is a német ranglista 9. helyét érte el. Gyakran játszott vegyes párost Heinz Nickelsburggal.[2]
Filmjei [szerkesztés]
- 1935: Crime Unlimited
- 1936: The First Offence (Bad Blood)
- 1936: Titkosügynök (Geheimagent)
- 1937: Napszállta Bécsben (Sunset in Vienna)
- 1937: Jó reggelt, fiúk! (Good Morning, Boys)
- 1937: The Great Barrier
- 1938: Crackerjack
- 1939: A Girl Must Live
- 1939: Blind Folly
- 1940: The Door with Seven Locks
- 1942: Thunder Rock
- 1943: The Gentle Sex
- 1943: English Without Tears
- 1945: The Rake’s Progress
- 1946: Beware of Pitty
- 1946: Titkosszolgálat (Cloak and Dagger)
- 1947: Body and Soul
- 1948: My Girl Tisa
- 1948: No Minor Vices
- 1949: Marseilles-i mulató (Hans le marin)
- 1951: The Long Dark Hall
- 1952: The Four Poster
- 1953: Mainstreet To Broadway
- 1954: Tűzijáték
- 1955: Teufel in Seide
- 1956: Zwischen Zeit und Ewigkeit
- 1956: Anasztázia, az utolsó cárleány
- 1957: Mint az orkán
- 1957: Montparnasse 19 (Les Amants de Montparnasse)
- 1957: Üvegtorony
- 1958: Nő, aki tudja, mit akar
- 1958: Lányok egyenruhában
- 1958: Élet kettesben (La vie à deux)
- 1959: De nem nekem! (But Not for Me)
- 1959: Szívek összeesküvése (Conspiracy of Hearts)
- 1960: Warrenné mestersége
- 1960: Kellemes társaságában (The Pleasure of His Company)
- 1960: Verrat auf Befehl (The Counterfeit Traitor)
- 1961: Frau Cheneys Ende
- 1961: Idegen arc (Le rendez-vous de minuit)
- 1961: Csodálatos vagy, Júlia! (Adorable Julia)
- 1962: Finden Sie, daß Constanze sich richtig verhält?
- 1962: Erotica (L’amour difficile)
- 1962: Leviathan
- 1963: Flucht der weißen Hengste
- 1963: Treffpunkt Tanger
- 1963: Das große Liebesspiel
- 1964: Becstelenek (Le triangle)
- 1965: Operation Crossbow
- 1965: Die amourösen Abenteuer des Moll Flanders
- 1965: Herr auf Schloss Brassac
- 1966: Két lány a vörös bolygóról
- 1966: Der Kongress amüsiert sich
- 1966: Die Reise des Vaters (Le voyage du père)
- 1967: Der Diamantenprinz
- 1967: Sebastian
- 1967: Ödipus the King
- 1968: Paarungen
- 1968: Nobody Runs Forever
- 1969: Hard Contract
- 1970: La peau de torpedo
- 1970: De Sade
- 1970: Rejtekhely – Félelem és halál a leányinternátusban
- 1971: A Felügyelő, 38. rész: Szürkésvörös hajnal (tévésorozat)
- 1971: Hauser’s Memory
- 1971: Ördögi
- 1971: Murder in the Rue Morgue
- 1972–1979: Eine Frau bleibt eine Frau (10 rész)
- 1974: The Zoo Gang (tévéfilm)
- 1974: Derrick (tévésorozat), 2. rész: Johanna
- 1975: Lotte Weimarban
- 1978: The Boys from Brazil
- 1980: Weekend (tévéfilm)
- 1981: Gyerekek (tévéfilm)
- 1982: Feine Gesellschaft – beschränkte Haftung
- 1982: Eine etwas sonderbare Dame (tévéfilm)
- 1982: Unglaubliche Freunde (tévéfilm)
- 1984: Love Boat (tévésorozat)
- 1985: Ötödfél milliárd dolláros szerződés (The Holcroft Covenant)
- 1986: Nagy Péter (TV-minisorozat)
Hangjátékai [szerkesztés]
1979-ben Lilli Palmer mesélőként részt vett Walt-Disney filmklasszikusaiban, a Csipkerózsika és Hófehérke és a hét törpe hangjátékokban.
Kitüntetései [szerkesztés]
- 1953: Coppa Volpi (Legjobb női szereplő) a Das Himmelbettért
- 1956: Ezüst Filmszalag (Legjobb női főszereplő) a Teufel in Seideért
- 1957: Ezüst Filmszalag (Legjobb női főszereplő) a Anastasia, die letzte Zarentochterért
- 1960: Golden Globe-nevezés (Legjobb női musicalszereplő) a But Not for Meért
- 1965: Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián: (Legjobb előadónő-díj) a Geheimaktion Crossbowért
- 1974: Aranykamera az Eine Frau bleibt eine Frauért
- 1974: Az NSZK Nagy Szolgálati Keresztje
- 1978: Arany Filmszalag a német filmművészetben végzett sokéves kimagasló tevékenységéért
- 1987: Golden Globe-nevezés (Minisorozat legjobb női főszereplője) a Nagy Péterben alakított szerepéért
- Csillag Lilli Palmernek a Walk of Fame-en
Emlékezete [szerkesztés]
1988 óta a színésznők új nemzedéke, mint pl. Barbara Auer (1988), Christiane Paul (1998), Anneke Kim Sarnau (2003) vagy Jasmin Schwiers (2005) a Hörzu tévéújság Aranykamera filmkölcsönző keretében Lilli-Palmer-Emlékkamera-díjat adnak a kimagasló színésznői teljesítmény elismerésére. 2003 óta ehhez jött még a Curd-Jürgens-Emlékkamera a legjobb férfiszínészek új nemzedéke számára. 2004-ben egyesítették Lilli-Palmer-&-Curd-Jürgens-Emlékkamera néven a két díjat, amely 20.000 eurós pénzjutalmat is tartalmaz.
Berlin emléktáblát helyezett él arra a házra, ahol fiatal éveit töltötte. 1997-ben a Berlin-Haselhorstban a „Lilli-Palmer-sétányt“ róla nevezték el a Krienicke-parkban. 2000-ben a Német Posta Lilli-Palmer-bélyeget adott ki.
Írásai [szerkesztés]
- Dicke Lilli – gutes Kind, München 1974
- Der rote Rabe, München 1977
- Umarmen hat seine Zeit
- Nachtmusik
- Wenn der Nachtvogel schreit
- Eine Frau bleibt eine Frau
Irodalom [szerkesztés]
- Michael O. Huebner: Lilli Palmer. Ihre Filme – ihr Leben. 2. Auflage. Heyne, München 1991, ISBN 3-453-86107-8.
Hivatkozások [szerkesztés]
Jegyzetek [szerkesztés]
- ↑ knerger.de: Das Grab von Lilli Palmer
- ↑ Zeitschrift DTS, 2001/4 S. 9 + http://www.tischtennis.tuwa-abteilungen.de/humor_wissenswertes-kurioses.php + Eintrag in ITTF-Datenbank
Fordítás [szerkesztés]
Ez a szócikk részben vagy egészben a Lilli Palmer című német Wikipédia-szócikk fordításán alapul. A fordítás eredetijének szerzőit az eredeti cikk laptörténete sorolja fel.
Lilli Palmer werd in 1914 geboren als Lilli Marie Peiser in Posen, dat op dat moment nog deel uit maakte van het Duitse Rijk. Haar ouders waren Dr. Alfred Peiser en Rose Lissmann. Haar vader was arts en haar moeder toneelspeelster. Lilli was de middelste van drie dochters. Haar oudere zuster heette Irene, haar jongere Hilde.
Lilli volgde haar theateropleiding in Berlijn en debuteerde in 1932 in het Hessisches Landestheater in Darmstadt. In 1934 emigreerde ze naar Parijs, omdat ze als jodin niet meer in Duitsland kon werken. Daar trad ze samen met haar zuster Irene in nachtclubs op als ‘Les Soeurs Viennoises’. Niet lang daarna vertrok ze naar Londen, waar ze haar eerste grote filmrol kreeg in Alfred Hitchcocks Secret Agent (1936).
In 1943 trouwde ze met de Britse acteur Rex Harrison en in ’44 kregen zij samen een zoon, Carey Harrison. Ze emigreerden naar de Verenigde Staten. In 1954 keerde ze terug naar Duitsland en daar werd ze een ster van de naoorlogse film. Ze speelde onder meer samen met sterren als Curd Jürgens en Romy Schneider. Ook speelde ze nog in Amerikaanse films waarin ze de tegenspeelster was van onder andere Clark Gable, James Mason, Jean Gabin en Charles Boyer. In 1958 trouwde zij met de Argentijnse acteur Carlos Thompson, met wie zij tot haar dood samen bleef.
In Duitsland werkte ze ook mee aan televisiefilms en –series.
In 1974 verschenen haar memoires en in de daarop volgende jaren nog vier boeken die stuk voor stuk een succes waren. Daarnaast legde ze zich toe op schilderen en verkocht vele doeken.
Lilli Palmer overleed in 1986 in Los Angeles aan kanker.
[bewerken] Filmselectie
- 1933 – The First Offence
- 1936 – Secret Agent
- 1937 – Sunset in Vienna
- 1946 – Cloak and Dagger
- 1954 – Feuerwerk
- 1956 – Teufel in Seide
- 1956 – Anastasia – Die letzte Zarentochter
- 1958 – Les Amants de Montparnasse
- 1958 – Mädchen in Uniform
- 1959 – Frau Warrens Gewerbe
- 1961 – Frau Cheneys Ende
- 1962 – Julia, Du bist zauberhaft
- 1964 – Operation Crossbow
- 1966 – Zwei Girls vom roten Stern
- 1966 – Le voyage du père (met Fernandel)
- 1967 – The Diary of Anne Frank
- 1969 – Hard Contract
- 1974 – Lotte in Weimar
- 1978 – The Boys from Brazil
- 1982 – Feine Gesellschaft – beschränkte Haftung
- 1986 – Peter the Great
[bewerken] Externe link
- Lilli Palmer in de IMDb
Лилли Палмер (англ. Lilli Palmer, 24 мая 1914 — 27 января 1986) — немецкая актриса, номинантка на премию «Золотой глобус».
Лилли Мари Пайзер родилась 24 мая 1914 года в прусском городе Познань в семье доктора Альфреда Пайзера и Роуз Лиссман, австрийской театральной актрисы. Когда Лилли было четыре года, её семья переехала в Берлин, где обосновалась в районе Шарлоттенбург. Там же Лилли увлеклась театром и стала изучать драму, а в 1933 году, с приходом к власти нацистов, её семья бежала в Париж.
Карьера Лилли началась в кабаре, где её заметил один из британских агентов и предложил контракт на студии «Gaumont-British». Её кинодебют состоялся в 1935 году и последующем десятилетии она активно продолжала сниматься в британских фильмах.
В 1943 году Лилли вышла замуж за актёра Рекса Харрисона и в 1945 году вместе с ниим переехала в Голливуд. Там она подписала контракт с Warner Brothers и вскоре появилась в нескольких их фильмах, включая «Плащ и кинжал» (1946) и «Тело и душа» (1947). Она также периодически появлялась на театральной сцене, а в 1951 году была ведущей собственного телевизионного шоу. В начале 1950-х годов Палмер и Харрисон появились вместе в бродвейской пьесе «Звонок, книга и свеча», а позже вместе исполнили главные роли в фильме «Кровать» (1952). Рекс неоднократно изменял Лилли и в итоге в 1956 году они развелись. От этого брака у Лилли остался сын Рекс Кэри Альфред Харрисон, родившийся в 1944 году.
В 1954 году Палмер вернулась в Германию, где она стала сниматься в кино и на телевидении. Но она по прежнему продолжала свою карьеру и в США. В последующие годы она появилась в таких американских фильмах как «В его приятной компании» (1961) и «Чудесное спасение белых скакунов» (1963). В 1986 году Лилли была номинирована на премию «Золотой глобус» за роль в сериале «Пётр Великий», которая стала последней в её карьере.
В 1958 году Лилли вышла замуж за аргентинского актёра Карлоса Томпсона, с которым оставалась вместе до своей смерти. Лилли Палмер не стало 27 января 1986 года — она скончалась от рака в возрасте 71 года в Лос-Анджелесе. За свой вклад в киноиндустрию она удостоена звезды на Голливудской аллее славы на Голливудском бульваре 7013.
[править] Избранная фильмография
- Секретный агент (1936) — Лили
- Дверь с семью ключами (1940) — Джан Лэнсдаун
- Плащ и кинжал (1946) — Джина
- Тело и душа (1947) — Пэг Борн
- Кровать (1952) — Эбби Эдвардс
- Монпарнас, 19 (1958) — Беатрис Гастингс
- Девушки в Униформе (1958) — Элизабет фон Бернбург
- Жизнь вдвоем (1958) — Одетт де Старенберг
- В его приятной компании (1961) — Кейт
- Чудесное спасение белых скакунов (1963) — Ведена
- Операция «Арбалет» (1965) — Фрида (владелица отеля)
- Гром небесный (1965) — Мэри Брассак
- Другая сторона ветра (1972) — Зара Валеска
- Лотта в Веймаре (1974) — Лотта
- Мальчики из Бразилии (1978) — Эстер Либерман
- Завещание Холкрофта (1985) — Алтен Холкрофт
[править] Ссылки
| Лилли Палмер на Викискладе? |
- Лилли Палмер (англ.) на сайте Internet Movie Database
- Лилли Палмер (англ.) на сайте Find a Grave
- Сайт о Лилли Палмер
- Персоналии по алфавиту
- Родившиеся 24 мая
- Родившиеся в 1914 году
- Родившиеся в Познани
- Умершие 27 января
- Умершие в 1986 году
- Умершие в Лос-Анджелесе
- Актрисы по алфавиту
- Актрисы Германии
- Актрисы США
- Командоры ордена За заслуги перед ФРГ
- Иммигрировавшие в США из Германии
- Умершие от рака
- Голливудская аллея славы
- Лауреаты премии «Кубок Вольпи»
Lilli Palmer, née Lilli Marie Peiser à Posen, aujourd’hui Poznań en Pologne, le 24 mai 1914 et morte à Los Angeles le 27 janvier 1986, est une actrice allemande, qui fut également artiste peintre et écrivain.
Son père, Alfred Peiser, était médecin-chef à l’hôpital juif de Berlin et sa mère, Rose Lissmann, avait été actrice de théâtre avant ses fiançailles. Lilli avait une sœur aînée, l’actrice et chanteuse Irene Prador, et une sœur cadette, Hilde. Quand Lilli Palmer eut quatre ans, sa famille s’installa à Berlin-Charlottenburg, où une plaque commémorative orne aujourd’hui leur maison.
Son père, qui voulait que Lilli devienne médecin, lui fit passer l’abitur à la Waldschule de Charlottenbourg, mais elle voulait à tout prix devenir actrice. Elle alla donc le matin au lycée et suivit l’après-midi des cours de théâtre auprès de Ilka Grüning et de Lucie Höflich. En 1932, elle débuta au Hessischer Landestheater de Darmstadt. En 1934, n’ayant plus le droit de travailler en Allemagne à cause de ses origines juives, elle se produisit avec sa sœur Irene sous le nom de « Sœurs Viennoises » dans diverses boîtes de nuit. Un peu plus tard, elles s’installèrent à Londres, où Lilli joua le rôle féminin principal dans Crime Unlimited et obtint ainsi son premier contrat avec une maison de production britannique. En 1936, elle joua un rôle secondaire dans Quatre de l’espionnage d’Alfred Hitchcock.
En 1943, elle se maria avec l’acteur de théâtre Rex Harrison, dont elle eut un fils en 1944, Rex Carey Alfred Harrison, qui enseigna plus tard à l’Université de Brooklyn. Ayant décroché un contrat pour Hollywood, elle émigra aux États-Unis et y joua entre autres aux côtés de Gary Cooper dans Cloak and Dagger et de John Garfield dans Body and Soul. La liaison de Rex Harrison avec Carole Landis, suivi du suicide de la jeune actrice, provoqua un scandale qui mit fin provisoirement à la carrière hollywoodienne de Lilli. Le couple Harrison s’installa à New York, où il connut le succès à Broadway, entre autres en jouant dans Bell, Book and Candle (Adorable Voisine). Ils se retrouvèrent ensuite à Hollywood pour le film The Four Posters, mais ils ne formaient plus qu’un couple de façade.
En 1954, Lilli Palmer revint en Allemagne, où elle devint une star du cinéma d’après-guerre. Elle joua entre autres aux côtés de Curd Jürgens et de Romy Schneider. Elle connut aussi le succès en France, en Grande-Bretagne et aux États-Unis, et tourna notamment avec Clark Gable, James Mason, Jean Gabin et Charles Boyer. Elle fut récompensée par de nombreux prix, notamment le Filmband in Gold.
En 1956, Lilli Palmer et Rex Harrison divorcèrent. Lilli se remaria le 21 septembre 1957 avec l’écrivain et acteur argentin Carlos Thompson.
En Allemagne, elle participa également à des téléfilms et des séries télévisées tels que Der Kommissar, Derrick et Eine Frau bleibt eine Frau, dont elle écrivit plusieurs scénarios sous le nom de son défunt grand-père.
À un âge avancé, Lilli Palmer était réputée être encore extraordinairement belle.
En 1974, elle fit paraître ses ses mémoires, Dicke Lilli – gutes Kind (Un Bon petit soldat, Paris, 1979), qui furent un best-seller mondial. Elle publia ensuite Der roter Rabe en 1979 (Le Corbeau rouge, Paris, 1980), où elle raconte la relation entre elle-même, son compagnon et sa meilleure amie, suivi de Umarmen hat seine Zeit en 1981 (Les Rivages insolites, Paris 1982), Nachtmusik en 1984, Um eine Nasenlänge en 1984 (Dans l’ombre du bonheur, Paris, 1985), Eine Frau bleibt eine Frau en 1985 et Wenn der Nachtvogel schreit, qui parut après sa mort en 1988. Outre son activité d’écrivain, Lilli Palmer était aussi une artiste-peintre.
Elle succomba à un cancer, à l’âge de 71 ans, à Los Angeles. Elle fut inhumée dans l’intimité. Son époux refusa d’accéder au désir de son fils et de ses belles-filles, qui souhaitaient la faire transférer en Suisse. On avait fait courir le bruit que Lilli Palmer s’était suicidée, et la presse à scandale se répandit en indiscrétions sur sa vie et sur celle du grand amour de sa vie, Carlos Thompson, qui se suicida quatre ans plus tard à Buenos Aires.
Filmographie[modifier]
- Cinéma
- 1933 : Rivaux de la piste de de Serge de Poligny
- 1935 : Crime Unlimited de Ralph Ince : Natacha
- 1936 : Wolf’s Clothing d’Andrew Marton : Lydia
- 1936 : The First Offence de Herbert Mason : Jeanette
- 1936 : Quatre de l’espionnage (Secret Agent) d’Alfred Hitchcock : Lilli
- 1937 : Sunset in Vienna de Norman Walker : Gelda
- 1937 : Good Morning, Boys de de Marcel Varnel : Yvette
- 1937 : Command Performance de Sinclair Hill : Susan
- 1937 : The Great Barrier de Geoffrey Barkas et Milton Rosmer : Lou
- 1938 : Crackerjack de Albert de Courville : Baroness Von Haltz
- 1939 : A Girl Must Live de Carol Reed : Clytie Devine
- 1940 : Blind Folly de de Reginald Denham : Valerie
- 1940 : The Door with Seven Locks de Norman Lee : June Lansdowne
- 1942 : Thunder Rock de Roy Boulting : Melanie Kurtz
- 1943 : Femmes en mission (The Gentle Sex) de Leslie Howard : Erna Debruski
- 1944 : English Without Tears de Harold French : Brigid Knudsen
- 1945 : L’Honorable Monsieur sans-gêne (The Rake’s Progress) de Sidney Gilliat : Rikki Krausner
- 1946 : Beware of Pity de Maurice Elvey : Baroness Edith de Kekesfalva
- 1946 : Cape et Poignard (Cloak and Dagger) de Fritz Lang : Gina
- 1947 : Sang et or (Body and Soul) de Robert Rossen : Peg Born
- 1948 : My Girl Tisa de Elliott Nugent : Tisa Kepes
- 1948 : No Minor Vices de Lewis Milestone : April Ashwell
- 1949 : Hans le marin de François Villiers : Danielle, the gypsy
- 1951 : The Long Dark Hall de Anthony Bushell et Reginald Beck : Mary Groome
- 1952 : The Four Poster de Irving Reis : Abby Edwards
- 1953 : Main street to Broadway de Tay Garnett : elle-même
- 1954 : Feu d’artifice (Feuerwerk) de Kurt Hoffmann : Iduna
- 1956 : Teufel in Seide de Rolf Hansen : Melanie
- 1956 : Anastasia – Die letzte Zarentochter de Falk Harnack : Anna Anderson (Die Unbekannte)
- 1956 : Zwischen Zeit und Ewigkeit de Arthur Maria Rabenalt : Nina Bohlen
- 1957 : Der Gläserne Turm de Harald Baum : Katja Fleming
- 1957 : Wie ein Sturmwind de Falk Harnack : Marianne Eichler
- 1958 : Eine Frau, die weiss, was sie will de Arthur Maria Rabenalt : Julia Klöhn, Lehrerin & Angela Cavallini
- 1958 : Les Amants de Montparnasse (Les Amants de Montparnasse (Montparnasse 19)) de Jacques Becker : Béatrice Hastings
- 1958 : Jeunes filles en uniforme (Mädchen in Uniform) de Géza von Radványi : Fraeulein Elisabeth von Bernburg
- 1958 : La Vie à deux de Clément Duhour : Odette de Starenberg
- 1959 : But Not for Me de Walter Lang : Kathryn Ward
- 1960 : La Profession de Madame Warren (Frau Warrens Gewerbe) d’Ákos Ráthonyi : Mrs. Warren
- 1960 : Les Conspiratrices (Conspiracy of Hearts) : Mother Katharine
- 1961 : La Mystérieuse Madame Cheney (Frau Cheneys Ende) de Franz Joseph Wild : Frau Cheney
- 1961 : Le Rendez-vous de minuit de Roger Leenhardt : Eva / Anne Leuven
- 1961 : The Pleasure of His Company de George Seaton : Katharine ‘Kate’ Dougherty
- 1962 : Finden sie, daß Constanze sich richtig verhält? de Tom Pevsner : Constanze Calonder
- 1962 : Leviathan de Léonard Keigel : Mme Éva Grosgeorges
- 1962 : Trahison sur commande (The Counterfeit Traitor) de George Seaton : Frau Marianne Möllendorf
- 1962 : Adorable Julia (Julia, Du bist zauberhaft) de Alfred Weidenmann : Julia Lambert
- 1963 : Miracle of the White Stallions de Arthur Hiller : Vedena Podhajsky
- 1963 : Défi à Gibraltar (Beta Som) de Charles Frend et Bruno Valatti : Lygia da Silva
- 1963 : L’Amore difficile : Hilde Brenner (segment “Il serpente”)
- 1963 : Das Große Liebesspiel d’Alfred Weidenmann : Schauspielerin
- 1964 : Le Grain de sable de Pierre Kast : Anna-Marie
- 1965 : Opération Crossbow (Operation Crossbow) de Michael Anderson : Frieda
- 1965 : Les Aventures amoureuses de Moll Flanders (The Amorous Adventures of Moll Flanders) de Terence Young : Dutchy
- 1965 : Le Tonnerre de Dieu de Denys de La Patellière : Marie Brassac
- 1966 : Le Congrès s’amuse (Der Kongreß amüsiert sich) de Géza von Radványi : la princesse de Metternich
- 1966 : Le Voyage du père de Denys de La Patellière : Isabelle Quantin
- 1967 : Duel à la vodka (Zwei Girls vom roten Stern) de Sammy Drechsel : Olga Nikolaijewna
- 1967 : Jack of Diamonds de Don Taylor : simple apparition
- 1967 : Danse macabre (Paarungen) de Michael Verhoeven : Alice
- 1968 : Les Filles du code secret (Sebastian) de David Greene : Elsa Shahn
- 1968 : Oedipus the King de Phillip Saville : Jocasta
- 1968 : Mandat d’arrêt (Nobody Runs Forever) de Ralph Thomas : Sheila Quentin
- 1969 : La Résidence (La Residencia) de Chicho Ibáñez-Serrador : Mme. Fourneau
- 1969 : Hard Contract de S. Lee Pogostin : Adrianne
- 1969 : De Sade de Cy Endfield et Roger Corman : Mme. de Montreuil
- 1970 : La Peau de Torpedo de Jean Delannoy : Helen
- 1971 : Murders in the Rue Morgue de Gordon Hessler : Mrs. Charron
- 1972 : The Other Side of the Wind d’Orson Welles (inachevé) : Zarah Valeska
- 1972 : Diabólica malicia de Andrea Bianchi et James Kelley : Dr. Viorne
- 1974 : Lotte in Weimar de Egon Günther : Lotte
- 1978 : Ces garçons qui venaient du Brésil (The Boys from Brazil) de Franklin J. Schaffner : Esther Lieberman
- 1982 : Feine Gesellschaft – beschränkte Haftung de Ottokar Runze : Hilde
- 1985 : The Holcroft Covenant de John Frankenheimer : Althene Holcroft
- Télévision
- 1938 : Moving Furniture (TV)
- 1938 : S-s-s-h! The Wife! (TV) : The Wife
- 1938 : Bath H&C (TV)
- 1939 : Little Ladyship (TV) : Eve
- 1939 : Take Two Eggs (TV)
- 1939 : One Night, One Day… (TV) : Lilli
- 1949 : Suspense (série TV) : Julia
- 1949 : The Ford Theater Hour (série TV)
- 1950 : The Philco-Goodyear Television Playhouse (série TV) : Molly Collicutt
- 1952 : Lux Video Theatre (série TV)
- 1952 : Omnibus (série TV) : Anne Boleyn
- 1953 : The Lilli Palmer Show (série TV) : Host (1951)
- 1953 : The United States Steel Hour (série TV) : Mrs. Chrystal Weatherby
- 1954 : Four Star Playhouse (série TV) : Stacey Lawrence
- 1956 : The Taming of the Shrew (TV) : Katherina
- 1956 : Lilli Palmer Theatre (série TV) : Host (1956)
- 1967 : The Diary of Anne Frank (TV) : Edith Frank
- 1970 : L’Obsession infernale (Hauser’s Memory) (TV) : Anna Hauser
- 1971 : Der Kommissar (série TV) : Hilde Larasser
- 1972 : Das Abenteuer eine Frau zu sein (TV)
- 1973 : Eine Frau bleibt eine Frau (feuilleton TV)
- 1974 : Treffpunkt Herz (TV) : Guest
- 1974 : Derrick (série TV) : Martha Balke/Johanna Jensen
- 1980 : Weekend (TV) : Schauspielerin Judith Bliss
- 1980 : Kaninchen im Hut und andere Geschichten mit Martin Held
- 1981 : Kinder (TV) : Mother
- 1983 : Imaginary Friends (TV) : Ellen Pitblado
- 1984 : La croisière s’amuse (The Love Boat) : Lilly Marlowe
- 1986 : Pierre le Grand (“Peter the Great”) (feuilleton TV) : Natalya
Bibliographie[modifier]
- Lilli Palmer, Change Lobsters and Dance: An Autobiography, New York: Macmillan, 1975 (ISBN 0025946102)
Liens externes[modifier]
- (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Lilli Palmer » (voir la liste des auteurs)
- Actrice allemande
- Commandeur de l’ordre du Mérite de la République fédérale d’Allemagne
- Naissance à Poznań
- Naissance en 1914
- Décès en 1986
Lili Palmer, właśc. Lillie Marie Peiser (ur. 24 maja 1914 w Poznaniu, zm. 27 stycznia 1986 w Los Angeles)[1] – niemiecka aktorka teatralna i filmowa pochodzenia żydowskiego. Zdobywczyni Pucharu Volpiego, dwukrotnie nominowana do nagrody Złotego Globu.
Ukończyła studium teatralne w Berlinie, a potem występowała w Teatrze Krajowym w Darmstadt. Po dojściu do władzy hitlerowców wyjechała do Paryża, gdzie występowała w nocnych klubach. Wraz z siostrą, Irene, tworzyły duet wokalny Les Soeurs Viennoises. Po kilku latach przeniosła się do Londynu, a potem do USA.
W filmie zadebiutowała w 1933. Pierwszą znaczącą rolę filmową zagrała w obrazie Tajny agent Alfreda Hitchcocka (1936). Przez następne 10 lat występowała w filmach brytyjskich.
W 1943 poślubiła aktora Rexa Harrisona i wyjechała z nim do Hollywood w 1945. Do Niemiec powróciła w 1954.
Wybrana filmografia[edytuj]
|
|
Przypisy
- ↑ Find A Grave – Lili Palmer (ang.) [dostęp 2011-10-22]
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Lilli Palmer w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Lilli Palmer w bazie filmweb.pl
Related articles
- 2008 Primetime Emmy Awards: Evangeline Lilly (bellasugar.com)
- Lilly Pulitzer Home Decor (styletheories.com)
- Lilly Collins Sings! (perezhilton.com)
- Eli Lilly’s 2012 Forecast Unexpectedly Low: Opportunity to Buy? (wire.kapitall.com)
- Boris Becker`s wife Lilly suffers `Diana moment` with see through dress (indiavision.com)
- Movie “Under the Yoke”, based on a novel by Ivan Vazov [Под Игото (1952) по Иван Вазов / Unter dem Joch, nach dem Roman von Iwan Wasow] (consensuspatrum.wordpress.com)
- Real Wedding: Lillie and Brandon (weddinglovely.com)
- Actress KeKe Palmer is NOT dead; lashes back at Twitter rumors, fake CNN tweets (twitchy.com)
- Get Winked, Squeezed, and Beachy at Lilly Pulitzer (bellasugar.com)
- Show Your Spring Colors with Lilly Pulitzer (taborstrends.wordpress.com)


